ECO646 International Political Economy Syllabus

 For PDF version click HERE

On the Scope of International Political Economy: Theoretical and Methodological Issues

  • Robert Gilpin (2001) Global political economy : understanding the international economic order / Princeton, N.J. : Princeton University Press., ch 1-4
  • Robert Cox (1983) Gramsci, Hegemony and International Relations : An Essay in Method, Millennium – Journal of International Studies, 12: 162-175,
  • Robert O. Keohane (2009) The old IPE and the new, Review of International Political Economy, 16:1, 34-46.
  • Christopher Farrands & Owen Worth (2005) Critical theory in Global Political Economy: Critique? Knowledge? Emancipation?, Capital and Class, 84

The Rise of International Economy in the 19th Century  

  • Robert Brenner (1977) ‘The Origins of Capitalist Development: A Critique of Neo-Smithian Marxism’, NLR I/104.
  • Karl Polanyi (2001) The Great Transformation: The Political and Economic Origins of Our Time, Boston, Mass:Beacon Pres
  • Giovanni Arrighi (1994) The long twentieth century : money, power, and the origins of our times, London ; New York : Verso
  • Woodruff (1976) “The Emergence of An International Economy”, Cipolla, C. M. (ed.) The Fontana Economic History of Europe, Vol. 4:2, New York: Harvester Press/Barnes &Noble, 656-737.
  • Eric Hobsbawm (1989) The Age of Empire, 1875-1914, New York, Vintage Books.
  • Eric Hobsbawm (1999) Industry and Empire, New York: Penguin
  • Galagher, J. ve R. Robinson (1953) “The Imperialism of Free Trade”, The Economic History Review, 6 (1), 1-15.
  • Gourevitch, P. (1977) “Trade, Domestic Coalitions, and Liberty: Comparative Responses to the Crisis of 1873–1896’, Journal of Interdisciplinary History, 8 (2), 281-313.

International Political Economy of Post-War World

  • Robert Gilpin (2001) Global political economy : understanding the international economic order / Princeton, N.J. : Princeton University Press., ch 8-9
  • Felder, R. (2008) From Bretton Woods to Neoliberal Reforms: The International Financial Institutions and American Power, in Panitch, L. and Konings, M. (eds.) American Empire and the Political Economy of Global Finance, pp. 175-197.

International Political Economy in the Age of “Globalization”

  • John Weeks (2001) The Expansion of Capital and Uneven Development on a World Scale, Capital & Class, 25: 9-30,
  • Cornel Ban, Mark Blyth (2013) The BRICs and the Washington Consensus: An introduction, Review of International Political Economy, Vol. 20, Iss. 2,
  • Beverly J. Silver& Giovanni Arrighi (2003) Polanyi’s “Double Movement”: The Belle Époques of British and U.S. Hegemony Compared. Mimeo.
  • Robert Hunter Wade (2002) US hegemony and the World Bank: the fight over people and ideas, Review of International Political Economy, 9:2, 215-243,
  • Sarah Babb (2013) “The Washington Consensus as transnational policy paradigm: Its origins, trajectory and likely successor”, Review of International Political Economy, 20:2, 268-297.
  • Riccardo Petrella (1998), “Globalization and Internationalization- The Dynamics of the Emerging World Order”, States Against Markets-The Limits of Globalization-,Ed. R. Boyer, D.Drache, Routledge.
  • Felder, R. (2008) From Bretton Woods to Neoliberal Reforms: The International Financial Institutions and American Power, in Panitch, L. and Konings, M. (eds.) American Empire and the Political Economy of Global Finance, pp. 175-197.
  • Leo Panitch and Sam Gindin (2008) Finance and American Empire, in Panitch, L. and Konings, M. (eds.) American Empire and the Political Economy of Global Finance,
  • Shaikh, A. (2007) Globalization and the Myths of Free Trade Shaikh, A. (eds.) Globalization and the Myths of Free Trade,  New York: Routledge, pp. 50-68.
  • Chang, H. J. (2007) “Kicking away the Ladder: The ‘Real’ History of Free Trade,” Shaikh, A. (eds.) Globalization and the Myths of Free Trade, pp. 23-49
  • Ben Fine (2004) Examining the Ideas of Globalisation and Development Critically: What Role for Political Economy?, New Political Economy, Vol. 9, No. 2,
  • Sripad Motiram (2013) The transformation of agri-food systems: globalization, supply chains and smallholder farmers, The Journal of Peasant Studies, 40:1, 303-307,
  • Cornel Ban, Mark Blyth (2013) The BRICs and the Washington Consensus: An introduction, Review of International Political Economy, Vol. 20, Iss. 2,
  • Howard, M. C. and King, J. E. (2004) “The Rise of Neoliberalism in Advanced Capitalist Economies: Towards a Materialist Explanation,” in Arestis, P. and Sawyer, M. (eds.) The Rise of the Market, pp. 38-73.
  • Robert Brenner, ‘The Boom and the Bubble’, New Left Review, No. 6 (Second Series) (2000), pp. 5–44.
  • Peter Gowan (2001) Explaining the American Boom: The Roles of ‘Globalisation’ and United States Global Power, New Political Economy, 6:3, 359-374
  • Ben Fine (2009) Neoliberalism as financialisation in Saad Filho, Alfredo and Yalman, Galip L., eds. (2009) Economic Transitions to Neoliberalism in Middle-Income Countries: Policy Dilemmas, Economic Crises, Forms of Resistance. London: Routledge, 11-23.

“Globalization” and the State

  • William K. Tabb (2005) Capital, Class and the State in the Global Political Economy, Globalizations, May 2005, Vol. 2, No. 1, pp. 47–60.
  • Bonefeld, W. (2012a), ‘Freedom and the Strong State: On German Ordo-liberalism’, New Political Economy, 17 (5), pp. 633–56.
  • Michael Mann (1997) Has globalization ended the rise and rise of the nation-state?, Review of International Political Economy, 4:3, 472-496
  • Linda Weiss (1997), “Globalization and the Myth of the Powerless State”, New Left Review, 225.
  • Ellen Meiksins Wood (2003), “Globalization and the State: Where is the Power of Capital?” in Saad-Filho A. (ed.) Anti-Capitalism, A Marxist Introduction, London; Pluto Press, pp. 127-142.
  • Hugo Radice (2000) Responses to Globalisation: A Critique of Progressive Nationalism, New Political Economy, 5:1, 5-19,

Political Economy of European Integration

  • Werner Bonefeld (1998) Politics of European Monetary Union: Class, Ideology and Critique,  Economic and Political Weekly, Vol. 33, No. 35 (Aug. 29 – Sep. 4, 1998), pp. PE55-PE69
  • Werner Bonefeld (2002) European integration: the market, the political and class, Capital & Class, 26: 117
  • Bruno Carchedi and Guglielmo Carchedi (1999) Contradictions of European Integration, Capital, Capital & Class, 23:119

Old and New theories of  Imperialism

  • Roger Owen and Bob Sutcliffe (1972) Studies in the Theory of Imperialism Longman.
  • John, Bellemy Foster (2007) The Imperialist World System: Paul Baran’s Political Economy of Growth After Fifty Years, Monthly Review
  • David Harvey (2004) “The ‘New’ Imperialism: Accumulation by By Dispossession”, Socialist Register
  • Leo Panitch and Sam Gindin (2004) “Global Capitalism and American Empire”, Socialist Register.
  • Robert Went (2002-2003) Globalization in the Perspective of Imperialism, Science & Society, Vol. 66, No. 4,  473–497

International Political Economy of the  21th Century

  • Giovanni Arrighi (2007) Adam Smith in Beijing: Lineages of the Twenty-First Century London ; New York : Verso.
  • Robert Gilpin (2001) The Challenge of Global Capitalism, The Word Economy in 21th Century, Princeton, N.J. : Princeton University Press.
  • Ming Li (2005) The Rise of China and the Demise of the Capitalist World-Economy: Exploring Historical Possibilities in the 21st Century, Science & Society, Vol. 69, No. 3, July, 420–448
  • Japhy Wilson (2011) Colonising Space: The New Economic Geography in Theory and Practice, New Political Economy, 16:3, 373-397,

Political Economy of Current Crisis

  • Anwar Shaikh (2011) The First Great Depression of the 21st Century, Socialist Register, 2011
  • Costas Lapavitsas (2013) The financialization of capitalism: ‘Profiting without producing’, City: analysis of urban trends, culture, theory, policy, action, 17:6, 792-805,
  • David Harvey (2010) The Enigma of Capital: and The Crises of Capitalism, Oxford:Oxford University Press.

History of Civilization Book Review Template

Book review must be at least  10.000 characters. (It can be checked from Tools Menu/Word Counts for MSWord.)

For essays’ template click here.

For citation style visit following adress:

http://owl.english.purdue.edu/owl/resource/560/08/

EKO 413 Seminer [04]

EKO 413 Seminer [04] dersini alan öğrencilerden henüz konu belirlememiş olanlar için son tarih 22 EKİM 2013 Salı‘dır. Salı günü saat 10:00-12:00 saatleri arasında odama gelerek konu belirlemek üzere görüşebilirler.

Dersi alan öğrencilerle 26 EKİM CUMA Saat 15:45′de Seminer Odasında toplantı yapılacaktır. Bu tarihte,  dersi alanların asgari bir sayfa içinde araştırmanın kapsamı, anahatları ve önkaynakçayı içeren bir rapor sunmaları beklenmektedir.

BAZI YARARLI BELGELER

BAZI YARARLI VERİ TABANLARI 

Arap Düşmanlığı Üzerine

Arap!
TANIL BORA
14 Ocak 2002, MedyaKronik

Mekke’deki Osmanlı döneminden kalma -350 yıllık- Ecyad Kalesinin Suudi Arabistan yetkililerince yıktırılması, Türkiye’nin ağır diplomatik tepkisine ve onunla beraber medyanın Suudilere yüklenmesine yol açtı. Bu tepkinin, derin bir “âsâr-ı atîka” (eski eser) sevgisinden kaynaklandığını söylemek zordur; zira Suudi Arabistan’ın Türkiye Büyükelçisinin de elbette demagojik saiklerle söylediği gibi, memleketimizde örneğin baraj altında kalan emsalsiz Zeugma mozaiklerinin karşılaştığı hassasiyet, “ne mozayiği ulan?” hassasiyetidir netice itibarıyla. Tepkinin esas saiki, bu yıkımda özel surette bir Osmanlı-Türk düşmanlığı görülmesidir. Tabii “Araplarla” bir gerilimin 11 Şubat sonrasında dünya iç politikasında “Türkiye’nin elini kuvvetlendireceği” de alttan alta düşünülmüş olmalıdır; işte, Arapların zaten hep böyle geri kafalı ve bağnaz olduğuna, Türkiye kadar cân-ı yürekten medenî bir başka Müslüman ülkesinin imkânı yok bulunamayacağına dair bir kanıt daha!
Her Türk-Arap ihtilâfı belirdiğinde, “Türk kamuoyu” denen şekilsiz varlığa şekil-şemâl verme hükmündeki medyamızın ne yapacağı bellidir. Zira “Arap” figürü, Türkiye’de medyanın, sözkonusu o “kamuoyu”nun ve resmî-millî ideolojinin yerleşik düşman figürlerinden ve aşağılama “nesne”lerinden biridir. Gerçi örneğin -PKK lideri Abdullah Öcalan’ın Roma’da ikâmeti sırasında olduğu gibi- İtalya’yla bir ihtilâf çıktığında da medya özel bir düşmanlık geleneğiyle bağlı bulunmadığımız İtalyanların ezelden beri ve yaradılıştan musibet olduklarına dair bir lisan geliştirip buna uygun bir “dokümantasyon” hazırlamakta müşkülât çekmemiştir. Ancak Araplarla ilgili olarak ek zahmete gerek yoktur, zira düşmanlık ve aşağılama kalıpları hazırda beklemektedir. “Arap”, Türk düşmanları ‘casting’inde, kâh “Ermeni” kâh”Yunan”ın -bir zamanlar “Rus”un, “Bulgar”ın, 1980′lerin başında “Fransız”ın, 1990′larda bir ara “Sırp”ın- üstlendiği başrolün hemen yanıbaşında, değişmez karakter oyuncusudur.

Medyadaki "Arap"  temsili  ırkçı önyargıları pekiştiren   bir rol oynuyor.
Medyadaki “Arap” temsili ırkçı önyargıları pekiştiren bir rol oynuyor.

Anti-Arap hıncın tarihsel açıklaması, malûm, ders kitabı terminolojisiyle, “1. Dünya Savaşında İngilizlere satılıp bizi arkadan vurdular” şablonudur. Son yıllarda örneğin Yunanistanlı tarihçilerle Türk tarihçilerin karşılıklı ders kitaplarındaki şovenist kalıpları elekten geçirmeye dönük buluşmalar gerçekleştirdiğini, ya da Ermeni Tehciri/Kırımı tabusunun bir ucundan aralanabildiğini söyleyebiliyoruz; lâkin bu “arkamızdan vuran Arap” kalıbının ardındaki tarihsel tecrübenin zihin açıklığıyla tartışılmasına dönük pek bir teşebbüs yoktur. Oysa karşılıklı hınç, önyargı ve ötekileştirici klişe dökümü herkese iyi gelecektir. O “ihanet” hikâyesi de elbette o kadar basit değil. Osmanlı’nın son döneminde İttihat ve Terakki’nin Arap topluluklarının elbette kendini güvende hissetmemesine yolaçan Türkçülük politikasını hesaba katmalısınız… Arap topluluklarının bu dönemde homojen olmadığını ve farklı politik yönelimler gösterdiğini hesaba katmalısınız… Hatta 1. Dünya Savaşı’nın sona erişinden sonra bile muhtelif Arap önderliklerinin Anadolu hareketiyle temasları eksik değildir ve Misak-ı Millî’nin otantik çağrısında da Arap topluluklarıyla bağlantı isteği eksik değildir. Hasan Kayalı’nın Jön Türkler ve Araplar başlıklı incelemesi (Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul 1998), sözkonusu dönemde Osmanlı/Türk-Arap ilişkilerinin çeşitli boyutlarına ilişkin zengin arkaplan bilgisi sunar – ve o arkaplan iki klişeyle geçilecek bir arkaplan değildir.
Fakat dahası vardır. Türk medyasını da markajda tutan Türk milliyetçiliği ideolojisi, “Arap”a düşmanlığın/hıncın ötesinde derin bir aşağılamayla bakar. “Araplar”la ilgili aşağılamalaların, ‘sıkı’ ve daimî düşmanlarla ilgili horlayıcı kalıplardan bile daha uluorta, daha coşkun biçimde dillendirildiğini ileri sürebiliriz. Şehirli, tahsilli, laik ‘beyaz Türk’ söyleminde ve Türk milliyetçiliğinin bu söylemle eklemlenen Kemalist ve liberal lehçelerinde, bu eğilim gayet belirgindir. Büyük-endüstriyel medyanın yönetici kadrolarının da çoğunlukla bu zümreden olmasının, “sefil Arap” imgelerinin sökün edişinde bir etkisi bulunsa gerektir.
Zira bu söylemde “Arap”, yeni-modern Türklüğün sıyrılmak istediği “gerilik” unsurlarının, modernliğe yeteneksiz geçmişin, İslâmın bağnaz “şeklinin” üzerine yıkıldığı bir transfer işlevine yarar. Türk Oryantalizmi için, Amerikada talebeyken “bizim Araplar gibi fes taktığımızı sanan Batılılara” dert anlatmaya çalışan nesillerden itibaren, kendini Batılı saydırmanın (kendi kendine karşı da!) neredeyse ‘tik’ haline gelmiş’ yoludur, “Şark”/”Ortadoğu” denen yere Arapları ötelemek.
Sadece yüzü Batıya dönük zümreler değil… Milliyetçi-muhafazakâr kesimde de “Arap”ın fotoğrafı araptır, yani negatif. Milliyetçi-muhafazakâr camianın Türkçülükten gelme bir “abi-üstadı”, şair-yazar Yavuz Bülent Bakiler nasıl akıl yürütüyordu 11 Ocak gecesi Kanal 7′de İskele-Sancak’ta, ANAP ileri gelenlerinden Bülent Akarcalı’nın “çöl bedevisi2 lâfını değerlendirirken: Kur’an’da da geri yaşayışlı ve bâtıl zihniyetlilerden bahsederken “çöl bedevisi” deyimi kullanılırmış; nitekim 1. Dünya Savaşında Osmanlı’yı/Türkleri bu “çöl bedevisi” zihniyeti vurmuş; Ecyad Kalesini yıkan da, ayrılmaz vasıflarından biri de Türk düşmanlığı olan bu çöl bedevisi zihniyetiymiş… İslâmın esas itibarıyla bir “Arap dini” olduğunu demeye getiren laisist-Kemalistlere mukabil (ki aynısını Türkçü-Turancılığın babalarından Nihal Atsız da demeye getirmişti!), milliyetçi-muhafazakârlar, İslâmın aslında en iyi Türklere yakıştığını demeye getirirler. İslâmiyet en yüksek devirlerini Türklerin intisabından sonra yaşamıştır buna göre; Arapların İslâm yorumları da “düşük”, “geri” hatta gayrısahih yorumlardır.
Star Gazetesi, 11 Ocak günkü nüshasında Erbakan’ın Suudi ailesinin özel davetli listesinde oluşunu haber yaparken “Necmettin Fahd” sürmanşetini çekerek, yaygın bir alaycılığı yinelemişti: İslâmcıların “Arap hayranlığı” ile alay etmek yaygın ve geçerlidir. İslâmcıların kökü-dışardalığı yanında, yine bizzat Araplığı da horlamaya dönük bir lisanla yapılır bu alay – “şunların kardeş bellediklerine de bak!” edâsıyla. (Halbuki mesela Amerikan hayranlığında yine saygın bir yan vardır, değil mi?!) Peki bu isnat ne kadar doğru? Osmanlı ulemâsının Arapça anadilli seçkinlere gösterdiği “kavm-i necib” muhabbetinin bugünkü sürdürücüleri İslâmcılar mıdır? “Münferit örnekler” olabilir, fakat bunlar, Türk İslâmcılığının da esas olarak Türk-merkezli bir İslâm dünyası tasarımına yatkın olduğunu gözden kaçırtmamalıdır. Bizzat Suudi rejimiyle ülfeti iyi olan Erbakan’ın dilinde, Türkiye’yi İslâm dünyasının doğal lideri sayan anlayışı görebilirsiniz. Ecyad Kalesi skandalı vesilesiyle Millî Gazete sütunlarında “Kutsal Toprakların yönetimi Suudi Arabistan’dan alınmalıdır” önerisinin dile getirilmesi bu bakımdan sürpriz değildir.
Batılı anti-fundamentalizm söyleminin Suudi Arabistan rejimi bahsindeki ikiyüzlülüğünü Radikal’de Nuray Mert vurgulamıştı (10 Ocak). İslâm fundamentalizminin en korkunçlu şekilde tasvir edildiği zamanlarda dahi, fundamentalizmin otantik telif hakkı sahibi olan Suudi Arabistan, fevkalâde himayeye mazhardır; sanki öyle bir rejim yokmuş, orası soyut bir petrol kuyuları arazisiymiş gibi davranılır. Suudi Arabistan’ın Arap ve İslâm dünyasında demokratik kıpırdanışlara verdiği zarar, sözkonusu edilmez. (Örneğin uluslararası Arap medyası üzerindeki Suudi baskısına Medyakronik’te bundan iki önceki yazımda değinmiştim.) Türkiye’de de kimi milliyetçi politikacı-ideologların yine Türk İslâmını güzellemek üzere yüzlerini buruşturarak telâffuz ettiği “Vehhabi zihniyeti” hakkında ve başka “Arap ideolojileri” hakkında; sadece İslâmcılık çeşitleri hakkında da değil, örneğin İslâmcılıkla sosyalizmi bağlantılandırma teşebbüsleri hakkında, Nasırizmin izleri hakkında, Baas ideolojisinin versiyonları hakkında, devletçi paternalizminin tezahürleri hakkında ne biliyoruz? Bu konulara ve dünyanın o kısmına bu kadar uzak olmamızdan rahatsızlık duyan yok mudur?
Özür dileyerek, bir şiirle bitiriceğiz. İnadına!
“- Adamlar kadınları alıp Arabistana götürürlerdi balkonlu evlere koyarlardı gündüz işlerinde güçlerinde onların evlerde beklediğini düşünüp hızlanırlardı onları kucaklarlardı çocuk yaptırırlardı onlara
Bunları bilince kolayca atıyorum sürgün krallar gibi umrumda olmuyorlar
Ellerini kapı tokmağına bağlayıp kırbaçlıyorum
Biliyorum çünkü o çin bahçeleri o en eski zamanlarda
- Adamlar kadınları alıp Arabistana götürürlerdi
Dünyanın en güzel Arabistanına”
(Turgut Uyar, Dünyanın en Güzel Arabistanı, 1959)

________________________________________

EKO 438 Özel Ekonomik Konular Dersi için Önemli Duyuru

EKO 438 Özel Ekonomik Konular dersini alan öğrenciler hazırladıkları araştırma metinlerini  31 Mayıs Cuma günü teslim edeceklerdir.

Bu çalışmada uyulması gereken biçimsel kurallar şöyledir:

Çalışma 20-000 -30.000 karakter aralığında olmalıdır. Bu ölçü MSWord Araçlar/ Sözcük sayımı /Karakter (boşluksuz) işlevinden görülebilir. Başka bir ifadeyle çalışma 12 punto,  times new roman formatında 1,5 aralıkla biçimlendirildiğinde takriben 10-15 sayfa aralığında olmalıdır.

Çalışmada temel alınacak şablon için şu linki, uyulacak atıf kuralları için ise şu linki tıklayıp ilgili dosyaları indirebilirsiniz.

Ayrıca çalışmalarda gereksiz süsleme ve gereksiz görsel kullanımından kaçınılmalıdır.

Son olarak doğaya daha fazla zarar vermemek için çalışmalar plastik poşet dosya ya da klasöre konulmamalı, SOL üst köşesinden zımba ya da ataşla birleştirilerek teslim edilmelidir.

Son olarak çalışmada akademik etik kurallarına özen gösterilmelidir. İntihal yani başkalarının düşüncelerini, görüşlerini bilgi kaynağını bildirmeden ve atıfta bulunmadan bilinçli olarak ya da farkında olmadan alıp kullanmak ve kendi görüşünüz gibi sunmak çok önemli bir akademik etik ihlalidir. İntihal yapmanın hukuki yaptırımları vardır. Daha ayrıntılı bilgi için şu linki  tıklayınız.

Savaşa Karşı

picasso peace

Kimdi korkunç kılıcı icad eden?
Ne vahşi, ne katı yürekli adammış.
Kan dökülüyor o gün bugün sel gibi,
Savaşlarla sarsılıyor insanlık.

Artık ölümün yolu kısa ve korkunç.
Belki suç, kılıcı icad edende değil.
Vahşi hayvanları öldürelim diye
Bize armağan ettiği aracı belki
Bizler kardeş kıyımı için kullandık.
Başımıza gelenler, hep altın yüzünden;
Tahta çanaklarla çorba içtiğimizde
Savaş nedir bilmezdik. O zamanlar,
Kaleler, kuleler, surlar yapılmamıştı;
Sürüsünün yanında kaygısız uyurdu çoban.
Sessiz sedasız yaşardık. Ne boğuşma,
Ne düşman korkusuyla kıvranan yürekler,
Ne de savaş alanına çağıran borazanlar.

Ama, şimdi savaşa sürüklüyorlar beni.
Belki de bir düşman erinin elinde,
Duran silah, göğsümü deşecek.
Esirgeyin beni, atalarımın tanrıları.
Ayaklarınızın ucunda oynadığım
Çocukluk günlerimde korurdunuz ya.
Eski bir ağaçtan oyuldunuz diye çekinmeyin,
Atalarımın evinde de öyleydiniz.
O zamanlar inancı sağlamdı insanların,
Tahta tanrılar, paçavralara bürünmüş
Dururdu küçücük tapınakta – dimdik, vekarlı.
Bir salkım üzüm, bir tutam buğday bile olsa
Kabul ederdi sunulan adakları…
Dileğine kavuşanlar, kendi elleriyle
Getirip koyardı okunup üflenmiş hamuru,
Kızları da bal taşırlardı arkadan

Ne çılgınlık savaş yolundan gitmek ölüme!
O heyûla artık hep ense kökümüzde,
Sinsi adımlarla hep peşimizde dolaşıyor.
Yokluk ülkesinde bağ da yok, buğday da…
Sadece azgın köpek Serberus havlıyor orda,
Bir de cehennem ırmağının korkunç kayıkçısı.
Yüzleri soluk bir yığın insan, gözçukurları boş,
Saçları kavruk, geziniyor kara göllerin yanında.

Çoluk çocuğuyla kendi evinde rahat ve şen
Yaşayarak yaşlanan insandır asıl mutlu olan.
Kendi koyunlarının peşinden gider,
Oğlu da kuzuların arkasından koşar,
Eve yorgun döndüğünde karısı su ısıtır.

Bana da kısmet olsa öyle bir hayat!
Saçlarım bembeyaz olsa da ışıldasa.
Yaşlansam da eski günleri ansam.
Gelsin barış sürsün, eksin tarlalarımızı.
Saban çektirsin boyunduruklu öküzlere.
Asmaları beslesin, üzüm suyunu saklasın da
Babanın kırbasından şarap aksın oğlun bardağına.

Barış çağında ışıldar çapayla saban,
Karanlık bir köşede askerin
Korkunç silahları pas tutar.
Tibullus (M.Ö. 54 ? – 19)

Ancient Greek Civilization_Reading

An excerpt from Marvin Perry, Western Civilization A Brief History_ The Greeks: From Myth to Reason